Λαμβάνω ταπεινά (いただきます).

Πρόσφατα τελείωσα το βιβλίο «Κουζίνα Τσιμπινέκο: Τα γεύματα της καρδιάς μας» και η εμπειρία αυτή με γέμισε ζεστά συναισθήματα και έντονο ενδιαφέρον για τον τρόπο με τον οποίο η ιαπωνική κουλτούρα συνδέει το φαγητό με την ανθρώπινη επαφή. Μέσα από τις ιστορίες και τα γεύματα που παρουσιάζονται, αναδεικνύεται η δύναμη της τροφής να ενώνει τους ανθρώπους, να απαλύνει τη μοναξιά και να εκφράζει αγάπη και φροντίδα χωρίς λόγια. Κάθε πιάτο

Ο θησαυρός

Κάποτε ο Θεός ήθελε να κρύψει ένα μεγάλο θησαυρό για να μην τον βρει ποτέ ο άνθρωπος. Στην αρχή σκέφτηκε να τον κρύψει στην ψηλότερη κορφή του κόσμου. ‘Εκεί δε θα φτάσει ποτέ, σκέφτηκε.’ Να δεις που κάποια στιγμή ο άνθρωπος θα φτάσει κι εκεί, και το ξανασκέφτηκε. Είπε λοιπόν να τον κρύψει στο βαθύτερο σημείο του ωκεανού. ‘Εκεί σίγουρα δε θα φτάσει, μονολόγησε.’ Μετά από λίγο όμως προβληματίστηκε και

Κάποια πράγματα είναι πιο σημαντικά από τα χρήματα.

Κάποια πράγματα είναι πιο σημαντικά από τα χρήματα. Γιος: ‘Μπαμπά, να σου κάνω μια ερώτηση;’ Μπαμπάς: ‘Φυσικά, τι είναι;’ Γιος: ‘Μπαμπά, πόσα χρήματα βγάζεις την ώρα;’ Μπαμπάς: ‘Δεν σε αφορά να το μάθεις αυτό. Γιατί ρωτάς κάτι τέτοιο;’ Γιος: ‘Θέλω απλώς να μάθω. Πες μου, πόσο βγάζεις την ώρα;’ Μπαμπάς:  «Αφού θέλεις να ξέρεις, βγάζω euro την ώρα». Γιος: ‘Α μάλιστα !’ και σκύβει το κεφάλι κάτω. Γιος: ‘Μπαμπά, μπορώ

Ό,τι μας συμβαίνει είναι για κάποιο σκοπό. 

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας αυτοκράτορας, που είχε διαλέξει σαν προσωπικό του σύμβουλο ένα πολύ σοφό γέροντα που όμως είχε ένα μεγάλο ελάττωμα, συνεχώς επαναλάμβανε, ΄ότι σου συμβαίνει είναι για το καλό σου… ότι σου συμβαίνει είναι για το καλό σου΄ Ο αυτοκράτορας όμως παρόλο που το «ελάττωμα» του σοφού τον εκνεύριζε, τον κρατούσε κοντά του γιατί οι συμβουλές και η σοφία του, τού ήταν πολύ χρήσιμα και

Το παράθυρο που έβλεπε σε ένα πάρκο

Δύο άνδρες και οι δύο σοβαρά άρρωστοι έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου. Ο ένας άνδρας μπορούσε να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε απόγευμα για να βοηθήσει την αποστράγγιση του υγρού από τους πνεύμονες του. Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου. Ο άλλος άνδρας έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος με την πλάτη του. Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες ατελείωτες.